Μητσοτάκης: Έρχεται δύσκολος χειμώνας – Πρέπει να πάρουμε αποφάσεις στην Ευρώπη

Μήνυμα στήριξης των πολιτών απέναντι στην ενεργειακή κρίση στον απόηχο των κυβερνητικών μέτρων έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη Λάρισα στα εγκαίνια μιας εκ των μεγαλύτερων μονάδων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη.

Ο Πρωθυπουργός σημείωσε ότι «αυτός ο χειμώνας θα είναι δύσκολος, κάθε ένταση και χτύπημα σε Ορμούζ και Ουκρανία δημιουργούν μια μεγάλη αναταραχή και ένα σπιράλ αυξήσεων σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, διεθνή πληθωρισμό και υψηλό κόστος ζωής».

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «καμία χώρα δεν είναι απομονωμένο “Γαλατικό Χωριό”, μακριά από την παγκόσμια καταιγίδα. Σε εθνικό επίπεδο υψώνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα αναχώματα».

Όπως είπε, «καμιά εθνική ρύθμιση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μία διεθνή επίθεση« και αυτό θα είναι το μήνυμά του, την Πέμπτη(14/10), στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε τρεις κατευθύνσεις:

• Η αναγκαία στήριξη των νοικοκυριών και επιχειρήσεων προϋποθέτει παραπάνω δημοσιονομική ευελιξία. Θα δώσει τη δυνατότητα για περαιτέρω και στοχευμένα μέτρα δίπλα στα εθνικά μέτρα. «Δεν αρκούν οι απλές εκκλήσεις να σβήνουμε τα φώτα και να μην καταναλώνουμε βενζίνη».

• Να στηρίξουμε και την ευρωπαϊκή βιομηχανία.

• Να στηρίξουμε τη ναυτιλία.

«Στην Ευρώπη πρέπει να πάρουμε αποφάσεις και να απαντήσουμε ενιαία στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και στο κύμα πληθωρισμού και ακρίβειας. Μία απάντηση που θα φέρει χειροπιαστό αποτέλεσμα – μόνο αυτό μπορεί να κλείσει τον δρόμο στον αδιέξοδο λαϊκισμό και στα άκρα κάθε είδους» σημείωσε ο Πρωθυπουργός.

Ακόμη αναφέρθηκε στα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης για την αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης ενόψει και της διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης από αύριο.

Όπως είπε στην ομιλία του : Αυξάνουμε σημαντικά το επίδομα θέρμανσης από κάθε πηγή, -να το τονίσω αυτό: πετρέλαιο, ρεύμα, ξύλο, φυσικό αέριο-, κατά 30%. Φτάνουμε μέχρι τα 1.560 ευρώ.

Είναι μία παρέμβαση η οποία αφορά σχεδόν 1,2 εκατομμύρια νοικοκυριά σε όλη τη χώρα. Και είναι μία δίκαιη παρέμβαση, διότι άλλες οι ανάγκες της ορεινής Θεσσαλίας, των χωριών της Καρδίτσας ή των Τρικάλων, άλλες οι ανάγκες της Κρήτης, άλλες οι ανάγκες της βόρειας Ελλάδος, άλλες οι ανάγκες των Δωδεκανήσων. Γι’ αυτό και η παρέμβαση αυτή είναι μια παρέμβαση με βαθιά κοινωνικό πρόσημο.

Ταυτόχρονα, όμως, μειώνουμε και την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στην αντλία. Εκτιμούμε ότι θα ανοίξει γύρω στα 1,55 ευρώ, με την επιδότηση από κρατικούς πόρους στα 20 λεπτά. Άλλα 20 λεπτά προσθέτουν τα διυλιστήρια. Είναι η συνεχιζόμενη συμμετοχή των διυλιστηρίων στην προσπάθεια να στηρίξουμε τους καταναλωτές με μέτρα άμεσης παρέμβασης.

Με αυτόν τον τρόπο, το πετρέλαιο θέρμανσης ανοίγει πολύ χαμηλότερα από εκεί όπου έκλεισε πέρυσι τον Απρίλιο. Θέλω να θυμίσω έκλεισε στα 1,75. Ανοίγει στα 1,55. Είναι το καλύτερο το οποίο μπορούμε να κάνουμε υπό τις παρούσες συνθήκες.

Νομίζω ότι είναι δίκαιες παρεμβάσεις. Ακολουθούν τις προτεραιότητες που είχα θέσει στην αρχή αυτής της ενεργειακής κρίσης: πρώτα στηρίζουμε τους συμπολίτες μας για να αντιμετωπίσουμε τις ανάγκες θέρμανσης, στη συνέχεια στηρίζουμε στο ντίζελ, στη συνέχεια στηρίζουμε τη βενζίνη. Και είναι, βέβαια, μέτρα τα οποία είναι κοστολογημένα και τα οποία επανεξετάζονται ανάλογα με τις εξελίξεις στα μέτωπα των διεθνών ανακατατάξεων.

Αναλυτικά η ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στα εγκαίνια της αυτόνομης μονάδας αποθήκευσης ενέργειας της Metlen Energy & Metals και του Ομίλου Καράτζη στις Νέες Καρυές Λάρισας

Σεβασμιώτατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στην κυβέρνηση και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, αγαπητέ Βαγγέλη, αγαπητέ Αντώνη, φίλες και φίλοι,

Μακάρι, Βαγγέλη, να βρισκόμαστε συχνά σε εγκαίνια σημαντικών επενδύσεων όπως αυτές που έχει υλοποιήσει ο Όμιλος Metlen. Εξάλλου, έχω μιλήσει πολλές φορές για την ανάγκη τα επόμενα χρόνια να είναι τα χρόνια του μεγάλου επενδυτικού άλματος της πατρίδας μας.

Σήμερα, εδώ, στις Νέες Καρυές, κάνουμε ένα ακόμα σοβαρό βήμα στο μέλλον, εγκαινιάζοντας τη μεγαλύτερη αυτόνομη μονάδα μπαταριών στην Ελλάδα, μία από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Και, όπως είπαν πριν ο Βαγγέλης και ο Αντώνης, ουσιαστικά τι κάνει αυτή η επένδυση, με πολύ απλά λόγια; Αποθηκεύει το πλεόνασμα της ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, πρωτίστως από τον ήλιο αλλά και από τον άνεμο, ώστε να διοχετευτεί στο σύστημα όποια στιγμή και αν χρειαστεί.

Να δώσω ένα πολύ απλό παράδειγμα: τις μεσημεριανές ώρες, ειδικά το καλοκαίρι, εδώ, στον Κάμπο, παράγουμε πολύ περισσότερη ενέργεια από φωτοβολταϊκά από αυτή που μπορούμε να καταναλώσουμε και με σχετικά πολύ χαμηλές, ενίοτε και αρνητικές τιμές. Όμως, όταν πέφτει ο ήλιος, μετά τις 8-9 το βράδυ, τα κλιματιστικά εξακολουθούν και λειτουργούν και το σύστημα έχει μεγάλη ανάγκη να καλύψει αυτές τις ώρες, έως ότου ο κόσμος να πάει να κοιμηθεί και πέσει η κατανάλωση της ενέργειας.

Είναι ένα παράδειγμα μόνο τού πώς πρέπει κανείς να έχει ευελιξία στη διαχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγει από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Φυσικά, οι επενδύσεις σε μονάδες αποθήκευσης παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο.

Είχαμε θέσει στη Θεσσαλονίκη έναν κεντρικό σκοπό: να μπορέσουμε να μειώσουμε την τιμή του ρεύματος έως το 2030 κατά τουλάχιστον 30%. Και, όσο γίνεται, να αποσυνδέουμε την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος από το φυσικό αέριο, το οποίο εξακολουθούμε και το χρειαζόμαστε στο φορτίο βάσης, στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Όσο λιγότερο, όμως, το χρησιμοποιούμε τόσο καλύτερες τελικά θα είναι και οι τιμές.

Εδώ αξίζει τον κόπο να θυμίσουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχει γίνει κάτι πάρα πολύ σημαντικό ως προς τον τρόπο με τον οποίο παράγουμε ηλεκτρική ενέργεια στη χώρα μας. Παράγουμε παραπάνω από τη μισή μας ηλεκτρική ενέργεια πια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έχουμε κάνει σημαντικότατες επενδύσεις στα δίκτυά μας, και στον ΑΔΜΗΕ και στον ΔΕΔΔΗΕ, και έχουμε φτάσει πια στο σημείο να είμαστε πλεονασματικοί ως χώρα ως προς την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Ήμασταν πάντα ελλειμματικοί, πάντα χρειαζόταν να εισάγουμε ηλεκτρική ενέργεια, είτε από τη Βουλγαρία είτε από την Ιταλία είτε από άλλες χώρες. Αυτό, λοιπόν, το έλλειμμα, το οποίο συχνά άγγιζε τα 600 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, έχει πια γίνει πλεόνασμα. Φυσικά, αυτό έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στο να μειώσουμε τις τιμές χονδρικής σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Προσέξτε, οι τιμές ενέργειας έχουν φύγει προς τα πάνω παντού, αλλά θέλω να θυμίσω ότι το 2019 η χώρα μας είχε την ακριβότερη τιμή χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας σε όλη την Ευρώπη. Αυτό έχει αλλάξει πια. Βρισκόμαστε στον μέσο όρο, συχνά και κάτω από τον μέσο όρο.

Συνεπώς, όπως είπαν ο Βαγγέλης και ο Αντώνης, οι παραπάνω επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούν μονόδρομο. Θα πρέπει, όμως, να πλαισιώνονται από υποδομές αποθήκευσης, προκειμένου η παραγωγή τους να μεταφέρεται και να χρησιμοποιείται όπου και όταν τη χρειαζόμαστε.

Να γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία το έργο το οποίο εγκαινιάζουμε σήμερα, το έργο της Metlen και του Ομίλου Καράτζη, να γιατί στηρίξαμε συνολικά την αποθήκευση με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και να γιατί ακόμα διοχετεύουμε 200 εκατομμύρια ευρώ σε ανάλογες παρεμβάσεις.

Προφανώς και οι μπαταρίες δεν είναι πανάκεια, εάν δεν υπάρχει πλεονάζουσα παραγωγή. Σίγουρα, όμως, είναι μια τεχνολογία η οποία θα εξελίσσεται και διαρκώς θα γίνεται φθηνότερη.

Οφείλουμε, λοιπόν, να είμαστε προσεκτικοί, πολύ περισσότερο καθώς αυτή η πράσινη μετάβαση την οποία όλοι οραματιζόμαστε και στην οποία όλοι πιστεύουμε πρέπει να ξέρουμε ότι δεν είναι ένα σπριντ, αλλά είναι ένας μαραθώνιος. Και όσο τρέχουμε προς τον τελικό προορισμό τόσο θα πρέπει να θυμόμαστε ότι στο μέσο διάστημα τα ορυκτά καύσιμα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για την Ευρώπη συνολικά, θα συνεχίζουν να έχουν έναν σημαντικό ρόλο.

Γι’ αυτό και η συνολική μας προσέγγιση ως προς τον ενεργειακό μας σχεδιασμό θα πρέπει να είναι και ισόρροπη και ευέλικτη. Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, η χώρα μας προχωρά και στην πρώτη ερευνητική γεώτρηση για φυσικό αέριο εδώ και δεκαετίες, μια γεώτρηση η οποία θα ξεκινήσει στο Ιόνιο το β’ τρίμηνο του 2027.

Σε έναν πλανήτη που ακόμα θα χρειάζεται, για το άμεσο και μεσοπρόθεσμο μέλλον, ορυκτά καύσιμα, σε μία Ευρώπη, θέλω να το θυμίσω, η οποία είναι ακόμα απολύτως εξαρτημένη από εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, σε μία Ευρώπη η οποία πληρώνει τώρα εκατοντάδες δισεκατομμύρια περισσότερα χρήματα για να εισάγει τα ίδια ορυκτά καύσιμα, θα ήταν τεράστιο πλεονέκτημα για τη χώρα -το αντιλαμβάνεστε και εσείς-, αν μπορούσαμε να έχουμε το δικό μας φυσικό αέριο.

Αυτός είναι και ο λόγος που στηρίζουμε τα διυλιστήριά μας, τα οποία, ιδίως εν μέσω γεωπολιτικών αναταραχών, ενισχύουν την ασφάλεια εφοδιασμού.

Μιλώ, συνεπώς, για μία πολυεπίπεδη ενεργειακή πολιτική, η οποία θα έλεγα ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, καθίσταται μία εθνική, οικονομική αλλά, τολμώ να πω, και κοινωνική προτεραιότητα.

Θα το επαναλάβω, το είπε και ο Βαγγέλης: ο χειμώνας αυτός θα είναι ένας δύσκολος χειμώνας. Κάθε νέα ένταση στο Ορμούζ ή στην Ερυθρά Θάλασσα, κάθε νέο χτύπημα στην Ουκρανία, όλα αυτά δημιουργούν μία μεγάλη αναταραχή. Κατά κανόνα σπρώχνουν τις τιμές προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω, είτε μιλάμε για το πετρέλαιο είτε μιλάμε για το φυσικό αέριο είτε μιλάμε για την ηλεκτρική ενέργεια, η οποία, προφανώς, όπως είπα και πριν, σε έναν βαθμό συνδέεται με τις τιμές του φυσικού αερίου.

Όλα αυτά δημιουργούν ένα σπιράλ διεθνούς πληθωρισμού και ένα υψηλό κόστος ζωής για όλες τις χώρες. Δείτε, για παράδειγμα, τι συμβαίνει στην Ισπανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία. Καμία χώρα δεν είναι σήμερα ένα απομονωμένο «γαλατικό χωριό», το οποίο μπορεί να μείνει τελείως προστατευμένο από αυτή την παγκόσμια καταιγίδα.

Γι’ αυτό, όμως, και σε εθνικό επίπεδο έχουμε μία υποχρέωση να υψώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα «αναχώματα»: τα μέτρα στήριξης των νοικοκυριών, μέχρι αυτά τα οποία ανακοίνωσα πρόσφατα, συμπληρωματικά μέτρα για να στηρίξουμε τη βιομηχανία μας, μέχρι παρεμβάσεις που κάνουμε στο αγροτικό, στο αλιευτικό πετρέλαιο.

Σήμερα μάλιστα, το ξέρετε, πριν από λίγες ώρες ανακοινώθηκε και η παρέμβασή μας για να στηρίξουμε τους συμπολίτες μας ως προς τα ζητήματα που αφορούν τη θέρμανσή τους. Αυξάνουμε σημαντικά το επίδομα θέρμανσης από κάθε πηγή, -να το τονίσω αυτό: πετρέλαιο, ρεύμα, ξύλο, φυσικό αέριο-, κατά 30%. Φτάνουμε μέχρι τα 1.560 ευρώ.

Είναι μία παρέμβαση η οποία αφορά σχεδόν 1,2 εκατομμύρια νοικοκυριά σε όλη τη χώρα. Και είναι μία δίκαιη παρέμβαση, διότι άλλες οι ανάγκες της ορεινής Θεσσαλίας, των χωριών της Καρδίτσας ή των Τρικάλων, άλλες οι ανάγκες της Κρήτης, άλλες οι ανάγκες της βόρειας Ελλάδος, άλλες οι ανάγκες των Δωδεκανήσων. Γι’ αυτό και η παρέμβαση αυτή είναι μια παρέμβαση με βαθιά κοινωνικό πρόσημο.

Ταυτόχρονα, όμως, μειώνουμε και την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στην αντλία. Εκτιμούμε ότι θα ανοίξει γύρω στα 1,55 ευρώ, με την επιδότηση από κρατικούς πόρους στα 20 λεπτά. Άλλα 20 λεπτά προσθέτουν τα διυλιστήρια. Είναι η συνεχιζόμενη συμμετοχή των διυλιστηρίων στην προσπάθεια να στηρίξουμε τους καταναλωτές με μέτρα άμεσης παρέμβασης.

Με αυτόν τον τρόπο, το πετρέλαιο θέρμανσης ανοίγει πολύ χαμηλότερα από εκεί όπου έκλεισε πέρυσι τον Απρίλιο. Θέλω να θυμίσω έκλεισε στα 1,75. Ανοίγει στα 1,55. Είναι το καλύτερο το οποίο μπορούμε να κάνουμε υπό τις παρούσες συνθήκες.

Νομίζω ότι είναι δίκαιες παρεμβάσεις. Ακολουθούν τις προτεραιότητες που είχα θέσει στην αρχή αυτής της ενεργειακής κρίσης: πρώτα στηρίζουμε τους συμπολίτες μας για να αντιμετωπίσουμε τις ανάγκες θέρμανσης, στη συνέχεια στηρίζουμε στο ντίζελ, στη συνέχεια στηρίζουμε τη βενζίνη. Και είναι, βέβαια, μέτρα τα οποία είναι κοστολογημένα και τα οποία επανεξετάζονται ανάλογα με τις εξελίξεις στα μέτωπα των διεθνών ανακατατάξεων.

Θα το ξαναπώ, κυρίες και κύριοι: εάν η ελληνική οικονομία δεν ήταν σε θέση να παράγει πλεονάσματα ως αποτέλεσμα της μεγάλης ανάπτυξης την οποία έχει, ως αποτέλεσμα της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, ως αποτέλεσμα της υπέρβασης των στόχων που είχαμε θέσει, δεν θα είχαμε σήμερα τις δημοσιονομικές δυνατότητες να στηρίξουμε την κοινωνία με παραπάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ, γιατί τόσο κοστολογούνται συνολικά τα μέτρα τα οποία έχουμε λάβει από την αρχή της ενεργειακής κρίσης για να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.

Το αποτέλεσμα, λοιπόν, αυτής της συνετής και επιτυχημένης δημοσιονομικής πολιτικής μεταφράζεται τελικά στη δυνατότητά μας να μπορούμε να στηρίζουμε τους πολίτες, πάντα -το τονίζω- στο μέτρο των εθνικών μας δυνατοτήτων και των αντοχών του προϋπολογισμού, για να μπορέσουμε να περάσουμε και αυτόν τον δύσκολο χειμώνα τον οποίο έχουμε μπροστά μας.

Όπως είπε και ο Βαγγέλης, θα φύγω σε λίγο από εδώ να πάω σε ένα πολύ σημαντικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο οποίο θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε ακριβώς αυτά τα θέματα. Τα θέματα της ανταγωνιστικότητας, της ευρωπαϊκής οικονομίας βρίσκονται πρώτα στην ατζέντα των διαβουλεύσεών μας.

Εκεί θα έχω την ευκαιρία να τοποθετηθώ σε τρία πεδία. Το πρώτο είναι ότι η στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων απαιτεί περισσότερη δημοσιονομική ευελιξία. Ξέρετε πολύ καλά ότι το πλαίσιο των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων θέτει συγκεκριμένες οροφές δαπανών από τις οποίες δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, έστω και αν έχουμε παραπάνω πόρους τους οποίους θα μπορούσαμε να διαθέσουμε.

Παραπάνω δημοσιονομική ευελιξία, εάν θα μπορούσε να συμφωνηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα μας έδινε τη δυνατότητα για περαιτέρω στοχευμένα και προσωρινά μέτρα -κρατήστε το αυτό: στοχευμένα και προσωρινά-, τα οποία θα συμπληρώσουν τις εθνικές πρωτοβουλίες για τις οποίες ήδη μίλησα.

Προφανώς δεν αρκούν οι απλές εκκλήσεις να σβήνουμε τα φώτα ή να καταναλώνουμε λιγότερη βενζίνη. Όταν αλλάζουν οι συγκυρίες, πρέπει να αλλάζουν και οι πολιτικοί χειρισμοί. Νομίζω ότι όχι μόνο εμείς, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει συγκεκριμένα μέτρα στήριξης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.

Νομίζω ότι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, ειδικά σε ένα περιβάλλον πολιτικής αναταραχής σε όλη την Ευρώπη, όπου οι δυνάμεις του λαϊκισμού ενισχύονται. Πρέπει να αποδείξουμε, όχι μόνο ως Ελλάδα αλλά ως Ευρώπη, ότι μπορούμε να αντιμετωπίζουμε όχι μόνο τις μακροπρόθεσμες προκλήσεις, όπως την πράσινη μετάβαση, τους φιλόδοξους στόχους για κλιματική ουδετερότητα, αλλά τελικά να στηρίζουμε και τους Ευρωπαίους πολίτες όταν αυτοί το έχουν περισσότερο ανάγκη.

Η δεύτερη προτεραιότητα για την οποία θα μιλήσω, και χαίρομαι γιατί αναφέρθηκαν ο Βαγγέλης και ο Αντώνης στο ζήτημα αυτό, αφορά την ανάγκη να στηρίξουμε την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Και όταν μιλάμε για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, προφανώς μιλάμε και για την ελληνική βιομηχανία.

Ξέρετε ότι η κυβέρνηση αυτή έχει κάνει πολύ σημαντικά βήματα για να στηρίξει τη μεταποίηση τα τελευταία χρόνια και νομίζω τα αποτελέσματα τα βλέπουμε: περισσότερες επενδύσεις, περισσότερες εντάξεις στους αναπτυξιακούς νόμους, κυρίως περισσότερες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, διότι οι μέσοι μισθοί στη μεταποίηση και τη βιομηχανία είναι σημαντικά υψηλότεροι από τον μέσο μισθό στην ελληνική οικονομία.

Άρα, για εμάς η επένδυση και η στήριξη στην ελληνική βιομηχανία αποτελεί μία εθνική προτεραιότητα, η οποία πρέπει όμως να συμβαδίζει και με τη βούληση της Ευρώπης να μπορέσει να θέσει την επαναβιομηχάνισή της ως πρώτη πολιτική προτεραιότητα.

Προσέξτε, όλη η ευρωπαϊκή βιομηχανία εκπέμπει σήμερα το 1,4% των παγκόσμιων ρύπων -επαναλαμβάνω, το 1,4% των παγκόσμιων ρύπων- και ζητούμε από την ευρωπαϊκή βιομηχανία, με γρήγορο ρυθμό, να μειώσει κι άλλο τους ρύπους της, να πάει στο 1%, στο 0,8%. Αλλά η ταχύτητα με την οποία θα το κάνει μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ της επιβίωσης ή του αφανισμού της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά, λοιπόν: ή θα πατήσουμε λίγο φρένο -το λέω πολύ απλά για να γίνει κατανοητό-, ώστε να δώσουμε χώρο και χρόνο στη βιομηχανία μας να προσαρμοστεί, να δώσουμε χώρο και χρόνο στην τεχνολογία να μπορέσει να δώσει λύσεις οι οποίες να είναι οικονομικά βιώσιμες ως προς την απανθρακοποίηση ή θα πορευόμαστε μόνοι μας σε έναν κόσμο ο οποίος έχει αλλάξει δραματικά, με έναν βολονταρισμό ότι εμείς θα φτάσουμε πρώτοι στον στόχο της κλιματικής ουδετερότητας, αλλά στην πορεία θα έχουμε καταστρέψει εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αυτά, λοιπόν, είναι θέματα τα οποία θα τα θέσω στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ακριβώς με τον τρόπο με τον οποίο σας μιλώ σήμερα.

Και βέβαια, το τρίτο ζήτημα αφορά και τη ναυτιλία. Προσέξτε, η ναυτιλία είναι το 2% των παγκόσμιων ρύπων, μεταφέρει, όμως, το 90% του παγκόσμιου εμπορίου.

Άρα, αν επιβάλουμε στη ναυτιλία μια πολύ γρήγορη διαδικασία απανθρακοποίησης -αν ουσιαστικά τη φορολογήσουμε για να το κάνουμε αυτό-, τελικά το αποτέλεσμα θα είναι ότι αυτό το κόστος θα περάσει στον τελικό καταναλωτή, σε μια εποχή που ήδη αντιμετωπίζουμε υψηλό πληθωρισμό και σε μια εποχή που δεν φαίνεται ακόμα να υπάρχουν ξεκάθαρες τεχνολογικές λύσεις για το πώς μπορούμε να πάμε σε πλήρη απανθρακοποίηση όσον αφορά την εμπορική ναυτιλία.

Αυτές, λοιπόν, είναι κάποιες από τις προτεραιότητες οι οποίες θα μας απασχολήσουν στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ήθελα να βρεθώ σήμερα μαζί σας γιατί θεωρώ ότι αυτό το οποίο κάνουμε είναι ουσιαστικά μια «γέφυρα» για τη συζήτηση η οποία θα γίνει αύριο και μεθαύριο.

Οι αποφάσεις που θα κληθούμε να πάρουμε, όχι μόνο ως Ελλάδα αλλά ως Ευρώπη, δεν είναι μόνο οικονομικές, είναι τελικά βαθιά πολιτικές. Πρέπει να πάρουμε αποφάσεις, να απαντήσουμε στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και στο κύμα πληθωρισμού και ακρίβειας. Μόνο οι απαντήσεις οι οποίες τελικά θα φέρνουν χειροπιαστά αποτελέσματα μπορούν να κλείσουν τον δρόμο στον αδιέξοδο λαϊκισμό και στα άκρα κάθε είδους.

Η επένδυση αυτή που εγκαινιάζουμε σήμερα, είναι ακριβώς μια εικόνα από το μέλλον το οποίο πιστεύω ότι θα έρθει πολύ νωρίτερα από ό,τι κάποιοι πιστεύουν. Θέλουμε μέχρι το 2028 να έχουμε 3-4GW έργα τα οποία να λειτουργούν ή να υλοποιούνται σε μονάδες αποθήκευσης. Και βέβαια, αυτά μπορεί να είναι είτε μπαταρίες είτε έργα αντλησιοταμίευσης.

Και, όπως ειπώθηκε πριν, είναι απολύτως κρίσιμα έργα για να μπορούν τελικά να παρέχουν την ενέργεια όταν αυτή χρειάζεται και με αυτόν τον τρόπο να μπορούμε να συγκρατούμε και τις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας, να παρέχουμε και στη βιομηχανία, τελικά, όπως είπε ο Βαγγέλης, ανταγωνιστικό ρεύμα για να μπορούμε να είμαστε σε μια θέση να παράγουμε προϊόντα τα οποία να είναι ανταγωνιστικά. Διότι, αν δείτε το κόστος της ενέργειας στις ΗΠΑ ή και στην Κίνα και το συγκρίνετε με την Ευρώπη, καταλαβαίνετε γιατί η ευρωπαϊκή βιομηχανία βρίσκεται σε μία τόσο δύσκολη θέση.

Θα επαναλάβω, ωστόσο, κλείνοντας, αυτό το οποίο είπα και στην αρχή, ως προς τη μεγάλη εικόνα: οι παρεμβάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης θα είναι διαρκείς, θα εξαντλήσουμε τα δημοσιονομικά περιθώρια, ωστόσο δεν θα υποκύψουμε σε ανεύθυνες εκκλήσεις να υπερβούμε αυτά τα περιθώρια.

Για εμάς η δημοσιονομική πειθαρχία είναι όρος αξιοπιστίας, είναι αυτή που τελικά συγκρατεί τα επιτόκια χαμηλότερα από εκείνα ισχυρών οικονομιών του G7. Είναι αυτά που επιτρέπουν και στις ελληνικές εταιρείες να δανείζονται, τελικά, με χαμηλότερο κόστος από αυτό με το οποίο θα δανείζονταν αν η Ελληνική Δημοκρατία με τη σειρά της δανειζόταν με υψηλότερο κόστος.

Αγωνιστήκαμε πάρα πολύ για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε αυτή την αξιοπιστία και τη δημοσιονομική σταθερότητα και να μείνουμε μακριά πια από περιπέτειες, το κόστος των οποίων, δυστυχώς, η χώρα το έχει πληρώσει πολύ ακριβά.

Μέρα με τη μέρα η Ελλάδα αλλάζει, από την καθήλωση περνά στην ανάπτυξη, από το περιθώριο της Ευρώπης περνά στον πυρήνα της. Είναι σε θέση να διαμορφώνει θέσεις και απόψεις που επηρεάζουν την ευρωπαϊκή ατζέντα των συζητήσεων.

Η Ελλάδα είναι πια μια χώρα ανθεκτική στις δυσκολίες του σήμερα και ελπιδοφόρα απέναντι στις προκλήσεις του αύριο. Είναι ένα κράτος το οποίο κινείται με σιγουριά, με συνέπεια, με συνέχεια στα ήρεμα αλλά και στα ταραγμένα νερά αυτού του κόσμου. Και χαράζουμε μια πορεία προόδου και ευημερίας, με ορίζοντα το 2030.

Έργα σαν και αυτά τα οποία εγκαινιάζουμε σήμερα ενισχύουν, συμπληρώνουν, αυτή τη νέα, τη θετική εικόνα του τόπου μας, δείχνοντας τον δρόμο για επενδύσεις σε τομείς αιχμής, εδώ, στη Θεσσαλία, όπου συνυπάρχει η παραδοσιακή αγροτική παραγωγή με νέες επενδύσεις, είτε μιλάμε για την ενέργεια είτε μιλάμε για την άμυνα είτε μιλάμε για τη μεταποίηση συνολικά. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Θεσσαλία παραμένει μία Περιφέρεια η οποία έχει σημαντικές μονάδες και επενδύσεις όσον αφορά τη μεταποίηση.

Όλα αυτά είναι μια εικόνα από την Ελλάδα του μέλλοντος, είναι μια εικόνα από μία Ελλάδα η οποία θα μπορεί να δείχνει ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα. Προσαρμοστικότητα που θα μας καθιστά πιο ασφαλείς απέναντι στους κραδασμούς και πιο ανταγωνιστικούς απέναντι στις αγορές.

Κλείνω, λοιπόν, με τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Όμιλο Metlen και στον Όμιλο Καράτζη. Είναι δύο ελληνικές εταιρείες με παγκόσμιο αποτύπωμα, πρωτοπόρες και πολυσχιδείς.

Ειδικά για τον Όμιλο Καράτζη, χαίρομαι που έχει επεκταθεί πολύ πέρα από την Κρήτη, η οποία αποτέλεσε και τον τόπο στον οποίο ο Όμιλος ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα.

Είναι δύο επιχειρήσεις με διαφορετική αφετηρία και διαδρομή, συναντώνται όμως σε μία επένδυση που ταυτίζεται με τις στρατηγικές προτεραιότητες και επιλογές της πατρίδας μας.

Καλορίζικη, λοιπόν, η νέα μονάδα -εύχομαι περισσότερη λιακάδα, αν και τη θέλουμε και τη βροχή, ειδικά εδώ, στη Θεσσαλία-, και με την ευχή να ακολουθήσουν αρκετές ακόμα.

Σας ευχαριστώ πολύ.

                                               

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Bigpost.gr

Ακολουθήστε το Bigpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις